دشت رزم ممسنی

ﺷﯿﺮ ﺩﯾﺖ ﺍﺯ ﻧﻮ ﻣﯿﻮ ﺍﻋﺼﺎﺑﻤﻪ ﺩﺍﻏﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﺑﺎﻓﻪ ﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻤﻪ ﺯﺭ ﭘﺎﯾﻠﺖ ﺁﺧﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﺗﺎ ﺍﯾﺎﯾﯽ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﻏﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﻡ ﺍﯾﮑﻨﻦ

ﺑﺨﺖ ﺑﻮﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ ﻣﯿﻮ ﭘﻬﻨﯽ ﺩﻟﻪ ﺁﻟﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﭼﺎﺭ ﮐﺘﻪ ﺩﻝ ﭼﯿﺮ ﺧﯿﻨﻪ ﻧﺎ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺑﯿﻨﻤﺖ

ﺑﯽ ﻫﺸﺎﺭ ﺑﺮﮔﻠﺖ ﺍﻧﺠﺎﻟﻤﻪ ﻭﯾﻠﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﺧﺖ ﺧﻮ ﺍﯾﺒﯿﻨﯽ ﭼﻄﻮﺭﻩ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﻟﻢ

ﻧﺎﻣﺴﻠﻤﻮﻧﯽ ﻣﮑﻦ ، ﺍﯼ ﻭﺭﺩﻩ ﺑﯽ ﺳﻮﻣﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﺟﺎ ﻭ ﻣﻨﺰﻝ ﺟﻞ ﺟﻼﺑﯽ ﭘﯽ ﮐﭙﺮ ﭘﯿﺴﻬﺴﻪ ﺩ

ﺑﺨﺖ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻣﯿﻮ ﻭ ﺑﻨﮓ ﺍﯼ ﻃﯿﻔﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﺗﺮﻑ ﻭ ﺗﺎﺭﺍﺟﻢ ﻭ ﺑﻮﻧﻨﺪ ﮐﻠﻮﻡ ﺯﯾﺘﺮﯾﺖ

ﻫﯽ ﻣﯿﻮ ﺑﺎﻡ ﮔﭗ ﻣﺰﻥ ٬ ﮐﺎﻓﺮ ﻣﻨﻪ ﺑﯿﺠﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﺍﻟﺘﻤﺎﺳﻞ ﺯﯾﺘﺮﯼ ﺧﺎﺭﯼ ﻭ ﻣﻦ ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻪ

ﻫﯽ ﻣﯿﺎ ﺍﯼ ﺧﻨﺠﺮﻩ ﻫﺮ ﺷﻮ ﻣﻨﻪ ﺷﻮﻧﻢ ﻣﮑﻦ

ﭼﯽ ﮔﻠﯽ ﺑﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﭘﺮﺯﻫﺴﻢ ﻭ ﺍﻓﺘﻮﯼ ﻏﻤﺖ

ﻫﺎ ﺩ ﺑﻬﻠﻢ ﺗﺎ ﺑﻤﯿﺮﻡ ٬ ﺳﯿﻞ ﮔﻠﺪﻭﻧﻢ ﻣﮑﻦ

ﺑﺎﺯ ﺍﯾﺨﯽ ﺗﯿﻢ ﺑﯿﯽ ﻭ ﺳﯽ ﺩﻟﻢ ﺷﺮ ﭼﺎﻕ ﮐﻨﯽ

ﺍﺭ ﺩﻣﻮﻧﯽ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﭖ ﺫﻟﻔﻠﻪ ﺍﻭﺷﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﻧﺎﺯ ﻣﺮﺯﻧﮓ ﺗﻮ ﺧﯿﻨﺪﺍﺭ ﺩﻟﻪ ﺳﺎﻭﯾﻠﻤﻪ

ﺧﯿﻦ ﻣﻮ ﺭﻫﺘﯽ ﺯﺭﻩ ﭘﺎﺕ ﻣﯿﺸﺘﻪ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﻣﮑﻦ

ﻣﺜﻞ ﻣﺠﻨﻮﻧﻞ ﮐﻠﻮ ﺑﯿﺪﻡ ﻭ ﻟﯿﻼ ﺩﯾﺪﻣﺖ

ﺣﺮﻣﺖ ﻋﺸﻘﻪ ﻧﮕﻪ ﮐﻦ ٬ ﺑﻮﻧﻪ ﺑﯽ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﻣﮑﻦ

لری نوراباد ممسنی ..مجید نگینتاجی

خین جگر (نگین تاجی)

 

 

هرچه ایخوم سروسامون بگرم، سرنیسی             بال و پر، تا دمِ دالون بگرم، پر نیسی

 

صد وِلا خواسِمه دَهرم، بروم  ،در نیسی         دلم اشکهسه وُ دردی وَ یُو بدتر، نیسی

 

دلم اشکهس وکسی پرسی وَ حالم نَکِه، نَه

 

پُرسی و ای حالِ دلِ سخته بلالم   نَکِه، نه

 

 

 

سُختِمه سر تشِ بی دیی، غزونم دَه مکن      جون و ایمونمه تش زی، جِرَه جونم دَه مکن

 

مُو خَو بندیر تو ویسامه، دو جونم دَه مکن       تییلم!   کُشته یِ ای دردِ گِرونُم   دَه مکن

 

موخوکشته ی تییلِ کالِ تو بییم، ده چته؟

 

کهره قربونیِ هر سال تو بییم، ده چته؟

 

 

 

چته چن ساله وَ فکرِ مو وُ حالم نیسی ؟        فکرِ بنگشتِ دلِ بی پر و بالم نیسی؟

 

یه ملهمی سرِ ای زخمِ گَوالُم نیسی ؟          نفسی سی نفسِ سوزه بلالم نیسی؟

 

نفست عمره منه، عمرمه پامال مکن

 

هر چه کردی بَسِته،بدترش امسال مکن

 

 

 

ای مو قربونِ تش و چاله یِ ایلت وابَم    کهره قربونییِ اُو دارِ شکیلت وابم

 

صدقه ی ورم پل مثل مشیلت وابَم       یه اشاره ی بکُ تا، خوار و ذلیلت وابم

 

هردلی خوار تو وابوهه، دَه خارآنیبو

 

تو بهاری وُ کسی بِی تو،  بهارآنیبو

 

 

 

ای بهاره سَره َتر ای زمسون کُشته مونه        زرِ بالم زیه ده تیر و ده ورشُشته مونه

 

دمری کرده تش و چاله یِ زرتُشته مونه      یه مُل آبییه که واری کنه هف پُشته مونه

 

کو مویسا که غزونم کنه ای سه زمسون

 

گرگ گاله ایزنه دورم، خوته زیتر برسون

 

 

 

برسون دهسِته دهسُم که یه دهس آبیمو      بزنیمو یه دوتا پیکی و مهس آبیمو

 

آخو تا کی غره من شویلِ نحس آبیمو؟       گلَ ساتِت سگِ آمُخته یِ هس آبیمو؟

 

پدراژدایه تو شیره ، دلَ و سگ، خش نکو، نه!

 

دم دقه هُف منِ ای چاله یِ بی تش،  نکو، نه!

 

 

 

تو خرنگی، زِرِ خُلمَر دِه وَدَر شونَ بکُش         شیون و درد و غم و ناله یِ سر لونَ بکُش

 

شونه مِن یک بِشِخَن، دشمن افتونَ بکُش     شوپرِ کورِ حرومزاده یِ بی بونَ بکُش

 

بندَخر شو بنه تا   ، جونشَه دندون بگره

 

عشق ورگرده و زنده ی، سروسامون بگره

 

 

 

عشق ورگرده و عاشق کِل و گالی بزنه       قفس   بشکنه      باهنده وُ  بالی بزنه

 

پازنِ   مهس، درا ، بنگِ   شلالی   بزنه         تییلِ  کالِ تو، هر شو، یه شکالی بزنه

 

بگو بندیر چه ویسایه   دلِ  داغَه دلت؟

 

آخو تا کی بزنن بَرد و مِنه باغهِ دلت؟

 

 

 

به خیا حیفه که ای باغه غزونش بکنن   بزنن تش من جونش ،جرَه جو نش بکنن

 

زرسلطه ی ستم وُ   دردِ گرونش بکنن        آخره ی گا  وُ خر و قاشِ حیونش بکنن

 

آخره ی گا  وُ خر وبز خو ده باغ آنیبو!

 

جِمَتِ  سُخته یِ  سه کور،   چراغ آنیبو!

 

 

 

حیفُم وی باغه که باهنده منش پر نزنه         عشق ،  هر شو دمِ دروازیلش در   نزنه

 

غیره بدبختی و غم هیچ و منش سر نزنه       طول هَف دهس و منش بوهه و مهتر نزنه

 

تش بزن طول غمه،  مهتر هَف دهس بکن

 

بزه کِل ،  بایم و باوینَنه   سه مهس   بکن

 

 

 

بزه کِل تا دلِ ماتم زیه سامون بگره      گوگِ دل، بال و پری تا دمِ دالون بگره

 

باغچَی عشقِ تو، بو، لیلی ومجنون بگره  بَلی و بایُم و باوینه  ونو  جون بگره

 

بگو بندیر چه ویسایه   دل    درودرت

 

آخو تا کی بزنن تش زر سایه ی کپرت

 

 

 

آخو تاکی کپرت دیی و منش راس آبو     خرس خین خرده منش هی چپ و هی راس آبو

 

گرگ وربازه که هرچی مو دلم خواس آبو      بوی مردار ومن ای کیچه یل احساس آبو

 

سگ ترکنایه و صد تیله سگ افتایه و پیت

 

سر هر کیچه کمین کرده که هلمت کنه سیت

 

 

 

پشت اگر وش بکنی پشت دو پات ایگره سگ      دهسه زرقد بزنی ایجکه جات ایگره سگ

 

نه وریسی نفس ایل و  ولات   ایگره  سگ       هر طرف ری بکنی آخو نهات ایگره سگ

 

یو که گفتم غزلی بی و یه تپ خین جگر

 

بار بی خود نزنت ریت کو وولت کره

 

 

لری ممسنی ..مجید نگین تاجی

دو رکت(رکعت)عشق /شعر لری سروده استاد مجید نگین تاجی

شعر لری سروده استاد مجید نگین تاجی

 

شوسهون ایله گروته، تش و تنگی بزنیت

منه ای چاله ی سهکور، خرنگی بزنیت

یو چه بدبختی ی که بهسه و جونت خونه

یو چه سرمایی که برنایه کمر افتونه

اور سه ویرکشه هر روز و بارونی نی

شوک گاله ایزنه و مرغ غزل خونی نی

یخ و سرمای ایزنه و تشک چراغه ایکشه د

سوم و سرتش همه ی دارل باغ ایکشه د

مو که نشنفتم و نییم زمسون ایطو بو

تک کنه حونه ی مردم و هوا شرطو بو

روزگاری همه جا کوگ و تهی بال ایزه

پازن مهس کلو لرکه ،من ای مال ایزه

تل و صحرا سبت سرخ شقایق ویبی

گل باوینه وری بشمییل عاشق ویبی

عشق ایخندس و موج ایزه زر سایه ی نار

زمسون دهس کمش نرگسه ایدا و بهار

پییز عاشقتر توسون و بهار ایبی دَ

تش و برق ایکه زمهسون و سوار ایبی دَ

بید مجنون پلش ایششت زر اور بهار

تیل باغ بر ایکه قد و بالَی گلِ نار

شونم ایبی دم عیسی و وگل جون ایدا

جونه صحرا و در و دشت و بیابون ایدا

دل مردم خش و زندی خش و خشتر دل دشت

نه صدای شربه و شیون نه صدای شوک پلشت

عشق ایباری و عشقه همی جا ایدیییم

زر بارون خدا زنده وعشق ویبییییم

قوم و خویش و در و همسایه ککا بیین دَ

سی دوای دردلشون دهس دعا بییین دَ

غضبی اومه یه دفه تش آبادی زه

تش هرچی غله و نون خدادادی زه

چشمه خشک آبی و بنگشت و تشنی جون دا

هر چه اور اومه فقط حسرتی و بارون دا

نفس نحس خومو بی که غزون وابیییم

دهس و پا بهسه ی زنجیل جنون آبییییم

نفس عشقه که جون اییه و زنده ی هممون

نفس عشقه نبوهه اجلت نیییه امون

عقل ومو داده خداوند که آدم بیمو

منه ای عمر دو روزه همه با هم بیمو

بین ای مردم ساویله دورنگی نکنیم

منه پوس بره و میش پلنگی نکنیم

ور بییمو چپ و راس و خط وخط بازی نَ

کینه و دشمنی و دوز و دغل بازی نَ

 دینَ دنیا زر و  ری کردنَ عادت نکنیم

 علی آبیم و وته پشتَ عدالت نکنیم

پیر و پیغمبرِ ای مردمَ غارت نکنیم

غیر کعبه ی دلشو هیچه زیارت نکنیم

بختت ار کرده گل و نوم و نشونی داری

در و تخته ی ویک آبییه و نونی داری

نکنه نکبت سه، بنده ی میز آبی دَ

زر خالین ملت گَنده رمیز آبی دَ

قدر ای فرصت چند روزه نَ باید دونس

دیرتر تا که نوابییه دَ باید جُمس

اسبل زین بکنیتون و سوار آبیتو

قاصد اومین فصل بهار وابیتو

و گل و شونم و باوینه سراغی بگریت

سر هر کیچه ی سه کور چراغی بگریت

بشنفیت درد دل ای مردمه، بی درد نبیت

در حق مردمتون یی قذه نامرد نبیت

دو رکعت عشق بخونیت و یه کاری بکنید

من ای سه زمهسون فکر بهاری بکنید

دور نمایی از قلعه سفید ممسنی

نمایی از کره در ممسنی بخش دره غری

بله گوش های خوشکل

شعر لری نوراباد ممسنی ۱

همه  بندیر بهارن و مو  بندیر  تنم         همه پیر روزگارن مو یکی پیر تنم

 

تو کله ی قهله سفیدی ومو وامونده نفس   من او ره گلسونی نودهسیر تنم

تو صیادی من کهله که سرونم بهسه    مو هم او تیله تهی بیخبر وو تیر تنم

تو مث او کهره شکالی که نچردیی هنی    همه کهکلور زردن ومو جاشیر تنم

قسم وو پیراحمه جونی ار و او دیر تنم   ار قبولت و سگی بو سگ دم پیر تنم

سرشو تا دم وصب تیک وتیم نیروه سیت   همه شو یاد تو من رهته و او ویر تنم

                                                                 اردلان کریمی

 

شعر لری -نوراباد ممسنی

شربتین بارون  نوراباد  دیدم دوش  وخو           آسمونش  پر و او اورل بزن  دیدم ونو

آسمون مث ناربونی جومه دردبی وسر     تکتک بارون چه خش مث دون نار اینداخت ولو

ورکشیدبی یه اوری پشت او کوه شانشین   اور هم وو اورل شکم پر بی نه وی اورل مزو

هی چه خش ایزه وشونه بهسبی وی غرتراق   سیل وره افتاسبی تاصب من شهرمون ورو

وو مصیری تا و او گلگون دری تا دشترز            مورکی تا سهلکی وو مرغ میشون تا گرو

یک بهاری خش درومه پشت او بد سالکو         دس ودس یک دادبیدن خوش گندمزار وجو

مردمم سال وی خشی کم دیدبیدن وی حیات   شوخشی بی وی دلم گفتم که ارمونم وخو

اردلان من شهر خت ار باد وبارونم نیا        بهضه ای غربت که ویسی دیر و دی و دیر و بو

                                                                            اردلان کریمی

 

اخ اخ اخ

دشت رزم

بنازم به بزم محبت که آنجا       گدایی به شاهی مقابل نشیند

آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم

از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم

 گویند خدا همیشه با ماست/ای غم نکند خدا تو باشی

 کاش معشوق زعاشق طلب جان میکرد/

تا که هر بی سر و پایی نشود یار کسی

یادگاری از یک ......

حقیقت را مییتوان خم کرد اما نمیتوان شکست

***

عاشقان راخوشدلی تقدیر نیست/

باچنین تقدیر بد تدبیر نیست

***

من خستگی را خسته میکنم

***

عشق معمولاً یک نوع عذاب است امّا

محروم بودن از ان مرگ است

 نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلغزد/ولی یاران نمدانند که من

دریایی از دردم به ظاهر گرچه میخندم ولی اندرسکوتی تلخ میگریم/

زندگی زندان سرد کینه هاست/

من گریزانم از این زندان که نامش زندگیست

نوراباد

من که میدانم شبی عمرم به پایان می رسد    

 نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

 من که می دانم که تا سرگرم بزم هستی ام

 مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد

من که میدانم به دنیا اعتباری نیست نيست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نيست

من که میدانم عجل ناخونده و بیدادگر

سر زده میاید و راه فراری نیست نیست

     پس چرا عاشق نباشم

ایل ممسنی

تل سبزی(تل سوزی) - دشت رزم ممسنی

 

اینم از روزگار

 نامه عاشقانه شایان

شعر لری ممسنی...دشترزم

 

مو کییم عاشق قدتم  تو سفیددار منی       مو چویل من کوه یم گل بی خار منی

تو شرینی مووعشق تو ندارم طاقت        مو  کر تیشه ودهسم  تو نگهدار منی

مو  گرفتار  مریض  تییل  کال  تنم         تو  دوایی  س  زخم  دل  بیمار منی

دمه سب مال  دلم بار کنوننش  بییه         تا  پسینی  برسه  شمع شب  تار منی

اگه فرهای کلو وابی وعشق شیرین         موکه دونم که تو هم یار وفا دار منی

تیششه ایدزمو ایروم  وو قلعه سفید         ایزنم نقش من  نقش  که تو یار  منی

                                                        شعر (داراب وحید)